سیستم امتیازی

اگر توی این وبلاگ گشتی زده باشید میبینید که من یه چیزی میشمرم به اسم امتیاز و ممکنه براتون سئوال پیش بیاد که جریانش چیه و امتیازها چطور تعیین میشه. سیستم امتیازی در واقع پروگرام ویت واچرز هست که توی خارج از ایران در دسترسه و من دنبال می‌کنمش و ایده میتینگها هم از سیستم اونا اومده. توی سیستمشون هر غذایی یه امتیازی داره که فرمولش رو میتونید اینجا ببینید. امتیاز هر غذایی با چربی و کالری زیاد میشه اما فیبر امتیاز رو کم میکنه. واسه همین مثلا نون سفید خیلی بیشتر از نون سیاه امتیاز داره. از اون طرف هم هر آدمی بسته به وزن و مقدار فعالیت روزانه یه مقدار معینی امتیاز داره که بخوره. نتیجه اش اینه که چون آدم میخواد از امتیازش حداکثر استفاده رو بکنه رو میاره به غذاهای سالمتر که امتیازشون کمتره. نکته دیگه‌شون اینه که فعالیت ورزشی امتیاز جایزه میاره که خودش مشوقیه برای ورزش کردن.

من زمانی که شروع کردم 20 امتیاز داشتم. الان که وزنم کمتر شده 19 امتیاز دارم (هرچی آدم لاغرتر باشه بدن کمتر کالری میسوزونه). هفته ای ۳۵ تا هم امتیاز اضافه داری که میتونی توی هفته پخشش کنی یا اگه میدونی مهمونی ای چیزی در پیشه بذاری اون موقع مصرف کنی.

در واقع اصول اولیه ویت واچرز چیزی نیست جز اصولی که همه باید رعایت کنند: میوه و سبزی بیشتر بخوریم، کربو هیدرات پیچیده و فیبردار مصرف کنیم، وعده‌های کوچکتر مصرف کنیم و ورزش کنیم. فقط سیستم امتیازی باعث میشه که این اصول در زندگی عملیاتی بشند. اگر شما کالری بشمارید و برای خودتون حد تعیین کنید و ورزش رو در زندگیتون وارد کنید و سعی کنید میوه و سبزی و کربوهیدرات پیچیده بخورید در واقع انگار همون کارهایی رو کرده‌اید که ویت واچرز با سیستم امتیازی میخواد یادتون بده.