« گزارش | صفحه اول | گزارش و گرامیداشت خود ما زنان »

شماها که فکر نکردین قراره من بی دست انداز برم؟

این طقلک ترازوی ما داستانش اینه که واسو هر وقت این فرش کوچوله (فرش نیست, چیه اینا که میندازن کف دستشویی؟)...خلاصه اونو که جارو برقی میکشه این ترازو رو تکیه میده به دیوار. بعد تا فردا صبح گربه ها که دنبال هم میکنند حتما درقی میندازنش میفته. این آخرین باری که افتاده دیگه دور از شما همه عددهاش فقط هشت نشون میده.

احتمالا از آخرین باری که خودم رو وزن کردم تغییری نکردم. اون موقع 130.5 پوند بودم. علتش هم اینه که این دو هفته اخیر سرم خیلی شلوغه به خاطر کار و یه امتحانی که همین پنج شنبه دارم. دیروز از خدا پنهان نیست از شما چه پنهان رفته بودیم ولنتاین بازی و از این حرفها رستوران مراکشی...طرف گفت منوی ما از پیش تعیین شده‌است. منو میگی یخورده ناز کردم و نون و اینا نخوردم اما بعدش گفتم امشبو ولش کن. خسته‌ای. استرس داری. اشکال نداره. بخور از فردا دوباره مراعات میکنی. خلاصه هم دسر یارو رو خوردم هم بعدش یه شیرینی ناپلئونی یه جا دیگه. جاتون خالی انقدر بعد از یک ماه و نیم همه چیز مزه میداد! یعنی واسو میگفت من نمیخوام این دسرش خیلی هم عالی نیست...من دسر رو که خوردم هیچی,تمام خاک قندهایی که روش پاشیده بودند رو هم با دقت با انگشت جمع کردم و خوردم چون حیف بود!:)

البته برای اینکه از اصول خودم پائین نیام آمدم خونه در لوگ غذام نوشتم شام: سه تا شیرینی ناپلئونی...تقریب زدم.

حالا ایشالا هفته دیگه میرم ترازو میخرم. امر خطیریست آخه. نمیشه رفت الکی ترازو خرید وزن آدم رو خر تو خر نشون میده زودم خراب میشه. به تجربه میگم ها!

شماها که فکر نکردین قراره من بی دست انداز برم؟