يه ذره بهتر از هيچيه

سالومه جان:
به روی چشم. در اولین فرصت .
سعی میکنم روی جدول خودت توضیح بدم.حالا یه چیزم برات بگم :
چند وقت پیش که رفته بودم شهر ودیارم همینجوری وارد مرکز بهداشت شدم واونجایه نمودار خیلی جالب دیدم .
یه مقایسه دررابطه با مصرف گروه های مختلف غذایی هرم درسطح استاندارد،کشوری،واستانی.ارقام جالب بود مخصوصا در زمینه مواد قندی که در سطح ایران 5/1 برابر استاندارد بود و در استان ما 2برابر! اومدم توخیابون و دیدم بیجهت نیست که2برابر شده هرچند صد متر شیرینی فروشی،کارگاه نبات ریزی و......
خلاصه که "هرم" درسهای جالبی به مامیده که توبرنامه کاهش وزن بدرد میخوره.

آلبالوجون:
منم کلی به خاطراون ماجرای نون تازه خندیدم!چندتامثال دیگه هم دارم که عمرا اگه دیگه بزنم میترسم فردا برات عینا پیش بیاد!
البته از شوخی گذشته بنظرمن چندان بد هم نشد این یه شروع جدید برای شناخت عادتهای غذایی ات هست و اصل قضیه این"آگاهی" است.این برنامه جدیدت هم که داری سعی میکنی حتی تومحل کارازبی تحرکی در بیای خیلی بسیار زیاد عالیه.فقط حوصله کن وازدرجا زدن دلسرد نشو.

آرتیمس خانوم:
تویه مامان بینظیری!بیشتراز راه سبزت من شیفته این"فقط برای گلبرگ"هستم وکتاب تن تن ونقاشی.....
امید وارم این جمع خانوادگی همیشه سالم و سرحال وشاد باشه

اینم بگم وخداحافظ
حالادرسته که تقلید کار خوبی نیست ولی بنظرتون این برنامه ای که انار با دوستش گذاشته ایده خوبی نیست که تو آدم انگیزه ایجاد کنه؟
بنظر من که جالب بود .میشه گروه های 2نفره،3نفره...حالا دویدن نباشه همون پیاده روی هم خوبه
راستی قرارنبود من اولین کامنت باشم اتفاقی شد!

فکر کنم هدف انار هم همین بوده که انگیزه بشه.حالا کی پایه است با من واسه دو؟ به نظر من در کارهای مثبت حسودی کاملا جایز است

والا انگیزه اصلی من از اینجا گذاشتنش این بوده که خودم توی آبرو داری گیر کنم و بچسبم بهش. اما خوبه آدم با یه نفر دیگه یه شیت اینجوری درست کنه و با هم برنامه یه جور بریزه و اجرا کنه. برای من که تا حالا خوب بوده. توی وبلاگها هم میشه اجرا کرد. این دوست من وبلاگ نداره اصولا.

من یه چیزی بگم؟ واقعا جای تحسین داره که دم دفاعت اینجوری برنامه دویدن رو اجرا میکنی. من واقعا همه زندگیم حول دفاعم میگشت سر دفاعم. البته ناگفته نماند که برنامه من یه ذره عجله ای شد و فقط یک ماه و هشت جلو تر تصمیم گرفتم که دفاع کنم. شاید تو چون از قبل برنامه داشتی الان کارهات رو روال تره و فرصت میکنی بری ورزش. باز هم آفرین.

من هم چند روزه دم عصر که هوا خنک میشه میرم پیاده روی.

در این که آدمی تحت شرایط نزدیک به دفاع تزش به یاد ورزش باشه و واسه اونم برنامه ریزی کنه کار فوق العاده ای کرده هیچ شبه ای نیست .این آدمه که ریاست یه گروه لایف استایل بهینه رو به عهده گرفته. امیدوارم کاملا موفق باشی ولی در هر صورت هم به قول خودت یه کم هم بهتر از هیچیه

انار خانم کار درست و دونده! مطلب a bit gross but quite useful!!!در باره یبوست رو برات ایمیل کردم
امیدوارم به درد بخور باشه.....

آفرین انار طبق برنامه 1.5 مایل دیگه هم دویدی.
تشویق و هورااا

anar joon, mishe esme ketabi ke baraye davidan azash estefade mikoni ro begi? mamnoon

اگر میخواهید کتابی بخرید که برای شروع دویدن کمکتون کنه من اینو توصیه میکنم:
Runner's World Complete Book of Beginning Running نوشته Amby Burfoot. این کتابیه که من باهاش دویدن رو شروع کردم و انقدر اطلاعات و موارد مفید توش هست که حداقل تا شش ماه اول میتونید دائم بهش مراجعه کنید.

mamnoon anar joon.

انار خیلی عالی بود!
این توانایی روبرو شدن با "ترسها" یکی از اون مهارتهای لازم زندگیه.من اعتراف میکنم که در این زمینه خیلی ضعف دارم،هنوزم تو شرایط این چنینی که قرار میگیرم دچار تعلل میشم و بجای روبرو شدن فرار میکنم!
این اظطرابی که به این قشنگی توصیف کردی خیلی باهاش آشنام .دفتر کودکی ام را که ورق میزنم یادم میاد این حس ترس و تو رختخواب موندن را روزهای شنبه که میخواستم برم مدرسه داشتم.حالا جالبه برات بگم هنوزم بعد سالها خواب امتحان و کنکور را میبینم و اینکه سر جلسه امتحانم و سوالها را بلد نیستم!
بنظرم این دلشوره تو هم بی ارتباط با نزدیک شدن زمان دفاعت و باقی قضایا نیست.حالا این دکتری را که گرفتی چند تا certificationهم باید خداییش بهت اهدا بشه.. مثل مهارت حل مسئله، عبور از بحران ها.....!

درسته گاهی وقتها نباید فکر کرد باید سریع رفت و اون کار مورد نظر رو انجام داد.اینکه تو دویدی رفتی خرید وبرگشتی عالیه.خوشحالم که الان حالت بهتره.بوس

چه روش خوبی برای دویدن پیدا کردی. آفرین همین جوری ادامه بده